![Binlercesi Kırılacak](https://cdn2.dokuzsoft.com/u/siyasalkitap/img/b/b/i/binlercesi-kirilacak0d159604eda321994258588afb86b46f.jpg)
Teğmenin suratı pancar gibi olmuştu. “Çıldırdın Mı Sen, Asker!” diye bağırdı. “Burası Alman Ordusu! Bu tabur savaşa gidiyor ve sen Cumartesi İzin Mi İstiyorsun?” Yere tükürerek şöyle homurdandı, “Talihimde Bir Dindar Kaçığı Üstlenmek De Varmış!”
FRANZ HASEL, 40 yaşındaki bir pasifist, ön cephelerde köprüler kuran Hitler'in seçkin birliği 699. Öncü İstihkâm Bölüğüne atanmıştı. Dinî inancı üstleri tarafından pek hoş karşılanmamıştı. Kendisiyle “havuç yiyen” ve “İncil okuyan” diye alay edilmesine rağmen sonunda birliğinin saygısını kazanmıştı. 1.200 kişilik birliğinden sadece yedi kişinin sağ kaldığı Rusya'nın ücra bölgelerine gönderilmeden önce, bölüğünün keskin nişancısı olarak birini öldürmekten korktuğundan silahını gizlice kamufle etmişti. Rusya'da ise yeni bir sorunla karşılaştı: SS askerleri onları yakalama-dan önce yerel Yahudileri nasıl uyarabilirdi. Bu arada geride bıraktığı Franz'ın karısı Helene ve dört çocuğu ise ayrı bir mücadele vermekteydiler. Nazi partisine katılması için baskı yapıldığında, “Ben İsa Mesih'in partisine aitim” diyerek meydan okumuştu. Herr Doering, “Eğer partiye katılmazsan yarın gece çocuklarını senden alırız” diye bağırmıştı. Ve başka bir sırrı daha vardı. Bir gün Gestapo kapısını çaldı. “Yahudiler'i saklıyor musun?” diye sordular. Hayatta kalma şansları? Karartma. Tek dostları vardı. Allah. Birkaç yıl içerisinde birçok hayatî tehlike atlattılar. Çevrelerindeki binlerce in-san savaşın dehşetine kurban giderken onlar meleklerin kanatları altındaydılar, hatta bazen gerçek anlamda. Bu, ne pahasına olursa olsun imanlı kalmayı seçen ve yüce Tanrı'nın gölgesinde sığınak bulan çaresiz bir ailenin yüreklendiren gerçek öyküsüdür.
Teğmenin suratı pancar gibi olmuştu. “Çıldırdın Mı Sen, Asker!” diye bağırdı. “Burası Alman Ordusu! Bu tabur savaşa gidiyor ve sen Cumartesi İzin Mi İstiyorsun?” Yere tükürerek şöyle homurdandı, “Talihimde Bir Dindar Kaçığı Üstlenmek De Varmış!”
FRANZ HASEL, 40 yaşındaki bir pasifist, ön cephelerde köprüler kuran Hitler'in seçkin birliği 699. Öncü İstihkâm Bölüğüne atanmıştı. Dinî inancı üstleri tarafından pek hoş karşılanmamıştı. Kendisiyle “havuç yiyen” ve “İncil okuyan” diye alay edilmesine rağmen sonunda birliğinin saygısını kazanmıştı. 1.200 kişilik birliğinden sadece yedi kişinin sağ kaldığı Rusya'nın ücra bölgelerine gönderilmeden önce, bölüğünün keskin nişancısı olarak birini öldürmekten korktuğundan silahını gizlice kamufle etmişti. Rusya'da ise yeni bir sorunla karşılaştı: SS askerleri onları yakalama-dan önce yerel Yahudileri nasıl uyarabilirdi. Bu arada geride bıraktığı Franz'ın karısı Helene ve dört çocuğu ise ayrı bir mücadele vermekteydiler. Nazi partisine katılması için baskı yapıldığında, “Ben İsa Mesih'in partisine aitim” diyerek meydan okumuştu. Herr Doering, “Eğer partiye katılmazsan yarın gece çocuklarını senden alırız” diye bağırmıştı. Ve başka bir sırrı daha vardı. Bir gün Gestapo kapısını çaldı. “Yahudiler'i saklıyor musun?” diye sordular. Hayatta kalma şansları? Karartma. Tek dostları vardı. Allah. Birkaç yıl içerisinde birçok hayatî tehlike atlattılar. Çevrelerindeki binlerce in-san savaşın dehşetine kurban giderken onlar meleklerin kanatları altındaydılar, hatta bazen gerçek anlamda. Bu, ne pahasına olursa olsun imanlı kalmayı seçen ve yüce Tanrı'nın gölgesinde sığınak bulan çaresiz bir ailenin yüreklendiren gerçek öyküsüdür.