Nietzsche Sustuğunda

Stok Kodu:
9789754881097
Boyut:
13.50x19.50
Sayfa Sayısı:
136
Basım Yeri:
İstanbul
Baskı:
1
Basım Tarihi:
2009-09
Kapak Türü:
Ciltsiz
Kağıt Türü:
2. Hamur
Dili:
Türkçe
%20 indirimli
14,00
11,20
9789754881097
549187
Nietzsche Sustuğunda
Nietzsche Sustuğunda
11.20

"Şimdi de içim nerede, dışım nerede diye düşünüyorsun. Yediğin içtiğin bunca yalan seni sarhoş etmiş. Kendin de değilsin. Bak ayakların yere basmıyor. Başının üzerinde yürüdüğünün farkında değilsin." Bu adam kimdir, nedir, benden ne istiyor? Benimle mi yoksa kendi kendine mi konuşuyor, Durumu hala anlamış değilim...

Mehmet Uğur'un yazdıkları alışıldık "öykü", "roman", "deneme", "anlatı" formlarının anlatıcısından farklı bir düzlemden sesleniyor. Bir kurgunun anlatıcısı olarak konuşmuyor. Dilin anlatım biçimlerini, biçimsel alışkanlıklarını kullanma teknikleriyle belirlenmiş insan zihninin özne ayrışmasına uğramış düşleminden uyanışının bir dramatiği olarak okunabilir. Herakleitos'dan Parmenides'e, Platon'a, Hint ve Çin felsefelerinin (Buda, Zen) özne nesne ayrışmasına uğramış zihnin sanı (doksa) yapılanmalarından çözünebilmeyi insanın düşünsel olgunlaşmasının nihai hedefi olarak sezmiş bir insanın dramatiği Sokrates'inkine benzemek zorunda olmasa da dramatik bir iç benzerliği hep paylaşır. Sanılarla belirlenmiş insanın kültür ve tarihsel bağlamında hakikat sezgisinin uyanışının bir kaderi, dramatik açılımı sözkonusu bu metinlerde. Hakikat sorununun merkez olduğu bir anlatıda yazarın, okurun metinle, düşünle ilişkisi de problematiktir. "Yazar", "okur", "metin", "roman", "deneme", "dil"... Artık bu kavramların yerleşik anlamları üzerinden seslenmez insan duyarlığına. Hakikat sezgisinin ifadesine dolayım oluşturan bir metinde bu ayrımlar birbirine dönüşen ve birbirini dönüştüren bir ortam oluşturur, çağrıyla karşılığın içinde birlikte yankılandığı... Edebiyatın hakikat duyarlığından kopmadığı bir metinde kendini gösteren değerleri, konvansiyonel, biçimsel değer ölçütleriyle ölçülemez.

- Erkut Sezgin (İstanbul Kültür Üniversitesi Öğretim Üyesi)

"Şimdi de içim nerede, dışım nerede diye düşünüyorsun. Yediğin içtiğin bunca yalan seni sarhoş etmiş. Kendin de değilsin. Bak ayakların yere basmıyor. Başının üzerinde yürüdüğünün farkında değilsin." Bu adam kimdir, nedir, benden ne istiyor? Benimle mi yoksa kendi kendine mi konuşuyor, Durumu hala anlamış değilim...

Mehmet Uğur'un yazdıkları alışıldık "öykü", "roman", "deneme", "anlatı" formlarının anlatıcısından farklı bir düzlemden sesleniyor. Bir kurgunun anlatıcısı olarak konuşmuyor. Dilin anlatım biçimlerini, biçimsel alışkanlıklarını kullanma teknikleriyle belirlenmiş insan zihninin özne ayrışmasına uğramış düşleminden uyanışının bir dramatiği olarak okunabilir. Herakleitos'dan Parmenides'e, Platon'a, Hint ve Çin felsefelerinin (Buda, Zen) özne nesne ayrışmasına uğramış zihnin sanı (doksa) yapılanmalarından çözünebilmeyi insanın düşünsel olgunlaşmasının nihai hedefi olarak sezmiş bir insanın dramatiği Sokrates'inkine benzemek zorunda olmasa da dramatik bir iç benzerliği hep paylaşır. Sanılarla belirlenmiş insanın kültür ve tarihsel bağlamında hakikat sezgisinin uyanışının bir kaderi, dramatik açılımı sözkonusu bu metinlerde. Hakikat sorununun merkez olduğu bir anlatıda yazarın, okurun metinle, düşünle ilişkisi de problematiktir. "Yazar", "okur", "metin", "roman", "deneme", "dil"... Artık bu kavramların yerleşik anlamları üzerinden seslenmez insan duyarlığına. Hakikat sezgisinin ifadesine dolayım oluşturan bir metinde bu ayrımlar birbirine dönüşen ve birbirini dönüştüren bir ortam oluşturur, çağrıyla karşılığın içinde birlikte yankılandığı... Edebiyatın hakikat duyarlığından kopmadığı bir metinde kendini gösteren değerleri, konvansiyonel, biçimsel değer ölçütleriyle ölçülemez.

- Erkut Sezgin (İstanbul Kültür Üniversitesi Öğretim Üyesi)

Yorum yaz
Bu kitabı henüz kimse eleştirmemiş.
Kapat