![Sinemada Anlam Üstüne Denemeler](https://cdn2.dokuzsoft.com/u/siyasalkitap/img/b/s/i/sinemada-anlam-ustune-denemeler9a7769bb5ef94fc42ccd7f2135ec0d23.jpg)
Başlangıçta iki ayrı cilt şeklinde yayınlanan Christian Metz'in (1931-1993) sinema üstüne düşünce üretme konusunda temel bir metin olarak nitelendirebilecek Sinemada Anlam Üstüne Denemeler Başlıklı çalışması burada ilk kez tek cilt şeklinde sunulmaktadır. Christian Metz I.Ciltte (1968) sinema adlı olguya göstergebilimsel bir yöntemle yaklaşmaya çalışmaktadır. Bu amaçla modern dilbilimin esinlettiği düşünce biçimleri ve "sinematografik dilyetisi" kavramı üstüne geleneksel estetik düşünceleri ilk kez bir araya getiren isim olmuştur. II.Ciltte (1972) bu çözümlemeleri tamamlarken, bunların öncüllerini anımsatmayı da unutmamaktadır. İlk bölüm 1968 öncesi makalelerden oluşmakta ve yazarın bugün bile "göstergebilim" adı altında çok tanınmış (ve doğru dürüst bilinmeyen) bu yeni girişimi öncesinde yaptığı çalışmaların sinema konusunda çok daha önce üretilmiş düşüncelere nasıl birebir denilebilecek ve çok özgün bir şekilde eklemlendiğini göstermektedir. İkinci bölümde özeleştirel olarak nitelendirilebilecek gidiş gelişler, süreklilik taşıyan ve zaman içinde değişen konular aracılığıyla yazar daha sonraki yıllarda (kendi kendini aşıp geçme anlamında yoksa yadsıma değil) Düşsel Gösteren (1977) adı altında yayınlanacak "ikinci bir göstergebilimin" temel özelliklerini ortaya koymaya çalışmıştır.
Başlangıçta iki ayrı cilt şeklinde yayınlanan Christian Metz'in (1931-1993) sinema üstüne düşünce üretme konusunda temel bir metin olarak nitelendirebilecek Sinemada Anlam Üstüne Denemeler Başlıklı çalışması burada ilk kez tek cilt şeklinde sunulmaktadır. Christian Metz I.Ciltte (1968) sinema adlı olguya göstergebilimsel bir yöntemle yaklaşmaya çalışmaktadır. Bu amaçla modern dilbilimin esinlettiği düşünce biçimleri ve "sinematografik dilyetisi" kavramı üstüne geleneksel estetik düşünceleri ilk kez bir araya getiren isim olmuştur. II.Ciltte (1972) bu çözümlemeleri tamamlarken, bunların öncüllerini anımsatmayı da unutmamaktadır. İlk bölüm 1968 öncesi makalelerden oluşmakta ve yazarın bugün bile "göstergebilim" adı altında çok tanınmış (ve doğru dürüst bilinmeyen) bu yeni girişimi öncesinde yaptığı çalışmaların sinema konusunda çok daha önce üretilmiş düşüncelere nasıl birebir denilebilecek ve çok özgün bir şekilde eklemlendiğini göstermektedir. İkinci bölümde özeleştirel olarak nitelendirilebilecek gidiş gelişler, süreklilik taşıyan ve zaman içinde değişen konular aracılığıyla yazar daha sonraki yıllarda (kendi kendini aşıp geçme anlamında yoksa yadsıma değil) Düşsel Gösteren (1977) adı altında yayınlanacak "ikinci bir göstergebilimin" temel özelliklerini ortaya koymaya çalışmıştır.